هشت ماهگیت مبارک عزیز دلم

با تاخیر چندین روزه  هشت ماهه شدنت رو تبریک میگم . گل کوچولوی من .  

آیدای گل مامان در هشت ماهگی یاد گرفت که : بدون کمک راحت بشینه و البته از تکیه گاه بگیره و بلند شه !!!!! و این تلاشت برای من قابل ستایشه  دختر کوشای مامان ... درسته که به اندازه آبجی محتاط نیستی و تا حالا بارها بخاطر عجله برای وایسادن زمین خوردی و دل مامان هزار تیکه شده برات و البته بخاطر شیطونی زیاده از حدت چند بار از روروک زمین خوردی ( یعنی روروکت رو  چپه کردی !!! ) ولی ناراحت نیستم چون میدونم که داری تمرین میکنی برای فعال بودن و  شاید هم بعدا ورزشکار بشی .....

نسبت به آبجی تو خیلی وابسته تر به من هستی یعنی بغل هر کی باشی منو که ببینی حتما نق میزنی و میخوای بیای بغلم ... مخصوصا اگه خوابت بیاد که دیگه حسابی نق نقو میشی ...  تا وقتی که من توی آشپزخونه وایسادم و دارم کارامو انجام میدم تو هم همون وسط پهن میشی  و با هرچی که دم دستت باشه بازی میکنی یعنی  من باید همیشه جلو  چشمت باشم .. بعضی وقتا هم که حوصلت سر میره  میای  و از پای من میگیری و بلند میشی و هی  به من نگاه میکنی و لبخند میزنی و البته بعضی وقتا هم نق میزنی تا بغلت کنم .... خلاصه که  گرفتار م من ..... با دوتا دختر کوچولولو و کارهای خونه و ..... و البته خدا به دادم برسه از امروز که کارم رو هم شروع کردم و نی نی هام رو خونه ی مادر گذاشتم ..... و الان دارم به مامانم زنگ میزنم که جویای احوالتون باشم ....

خب  خدا رو شکر که خوب بودین ولی طبق معمول وقتی خوابت میومده کلی نق زدی و گریه کردی  و حتما منو میخواستی کو چولوی من .... ببخش منو که نمیتونم همیشه پیشت باشم عسلم .... ولی مطمئنم که این برات خوبه ....آره خوبه

خوابت خیلی سبکه بر عکس ابجیت ، اگه یه صدای کوچولو بیاد از خواب میپری و گریه میکنی   با چشمای که دورش قرمز شده و معلومه که هنوز چقدر خوابت میاد ...خب البته رنگ پوستت روشنه و این طبیعیه ...

دخترم  اینها رو  مینویسم تا بعدا یادم نره که کوچولو بودی چطوری بودی  و البته اینو هم میدونم همه ی دخترا حتی وقتی خودشون مامان میشن هم  بازم دوست دارن بدونن که  وقتی خودشون  کوچولو بودن چطوری بودن و مثلا کی دنودن دررآوردنم ، کی نشستن ... و از این  چیزا ...

و من امیدوارم که این وبلاگ برای دختر گلم تا اون زمون بمونه .... انشاالله ... که ببینتش  و بخونتش و ازش لذت ببره .. گل  کوچولوی مامان ...

وقتی میگویم گل ،  از ته دلم به آن اعتقاد دارم .. تو مثل یک گل رز گلبهی رنگ  (که خیلی دوستش دارم ) ... باطراوت ،سرشار از انرژی مثبت ، پر از پاکی و لطافت هستی ... دوست دارم در آغوشم باشی و تو را  ببویم و ببوسم و لمست کنم نو گل زیبای من ، غنچه دوست داشتنی من ... همیشه خندان من .. آیدای من

تا قبل از بودنت فکر  میکردم که حتما آیلار خیلی خاص است و هر فرزند دیگری داشته باشم هر چقدر خوب ، باز هم آیلار نمیشود ... که تو آمدی تا به من ثابت شود خدا مرا بیش از آنچه تصور میکنم دوست دارد . تو نشانه ی دوستی من و خدایی و البته هر دوی شما فرزندان سالم و زیبا و شاد من .....

میخواهم مثل گذشته برای همیشه و برای همه چیز و به اندازه ی همه ی ذراتی کهدر این جهان آفریده شده  ، از خدایی که مرا مستحق داشتن شما کرده تشکر کنم  و سر بر آستانش سایم و از ته قلبم بگویم .... خدایا شکرت 

که هیچ جز این ندارم که در ازای رحمتهای بی انتهایش به او نثار کنم .... این است از من به تو خدایمممممممممممممم   

شکرا لله